|
Home: www.apofyliet.nl |
Home Dochter pagina: www.praktijk-apofyliet.nl |
||
Schotland reis
|
|||
Aardehealing reis Schotland
8 t/m 13 juli 2005
Glenborrodale Castle
Deel II:
Glenborrodale Castle: het begin
De eerste kennismaking met Glenborrodale Castle, waar we vooral zouden gaan werken, maar ook zouden verblijven, viel mee. De zware energieën waren duidelijk voelbaar, maar er was door te komen.
We kwamen laat in de avond aan
en konden deze dag dus nog niet starten met healingwerk. We bekeken enkel de
kamers van het kasteel, zochten er allemaal eentje uit om te overnachten.
Dronken gezellig nog wat en dat was dat. Ieder begon wel met de eigen
uitgezochte kamer te zuiveren om een prettige plek te hebben om te slapen. Na
een schitterende en zeer uitgebreidde soundhealing op onze kamer, het uitpakken
van de mee gebrachte kristallen en het branden van wierook en kaarsen, was de
ruimte voor zover klaar dat het prettig(er) voelde om er ook te kunnen slapen.
De eerste nacht
verliep rustig, hoewel ik direct deze nacht al kennis mocht maken met een vrouw
die zich in onze kamer bevond. Ze deed niks, zei niks, en toch ving ik haar
naam op en informatie dat zij hier in de tweede wereldoorlog als kamermeisje
had gewerkt.
Ik heb haar
vriendelijk beleefd gevraagd de volgende dag terug te komen, opdat we haar
zouden helpen naar het Licht te gaan. De reis en de dag was voor dat moment al
te lang geweest, en het was tijd om toch echt te gaan slapen.
En het leek te
werken, ze accepteerde het helemaal, al zwijgend.
Tot dan toe bleef
het rustig in onze kamer en we sliepen heerlijk diep deze nacht, ons nog niet
bewust zijnde dat dit alles een gruwelijk vervolg zou krijgen in de dagen erna.
Uitzicht vanuit het kasteel
De eerste ochtend
verkenden we voor het ontbijt op eigen houtje het kasteel en de tuin er omheen al
wat. Vreemd genoeg merkten we ieder afzonderlijk direct al op hoe in dit
(overigens schitterende) gebied een vreemde tijdssfeer leek te hangen. Het hele
gebied bevond zich een soort van vacuüm. En wel op zo’n manier als je alleen in
films ziet. We ontdekten dat er geen tot heel weinig echo bleek te zijn, zelfs
als je op de grond stampte of riep. Alles leek hier verstart en verstild.
Hoewel het een groot natuur gebied is leek geen boom te bewegen in de wind,
hoorde je slechts een enkele eenzame vogel in de verte in de bossen.
De eerste ochtend
zijn we na het ontbijt en eerste overleg van de ervaringen van ieder tot nu
toe, uiteraard gestart met het vormen van een krachtige Lichtcirkel. We
besloten gezamenlijk om deze Lichtcirkel en hartverbinding in de tuin te
starten, omdat de atmosfeer hier nog een beetje prettiger was dan in het
kasteel zelf. We kozen een plek uit onder het kasteel, in de tuin, waar een
schitterende grote rots was, die bijzonder aanvoelde, hoewel deze ook vervuild
was met zware energie.
We vormden in
stilte een prachtige zuil van Licht, om onze hartverbinding te bekrachtigen en
het eerste Licht over dit gebied te laten schijnen. Er waren vele Lichtmeesters
en Engelen aanwezig en ook de eerste natuurwezens kwamen quasi verbaast al om
het hoekje kijken.
Ik zag hoe ieder
in de groep schitterende vleugels van Licht mocht openen op ieders rug. Het was
een serenade van Licht. Een fantastisch gezicht!
Tijdens deze
eerste healing begon ineens ook een heerlijk vogelgezang uit de bossen rondom
ons op te stijgen. Werkelijk wonderbaarlijk hoe direct en vlot de natuur al
leek te reageren.
Na deze start
gingen we intuïtief verder de tuin in en kwamen bij een grote vijver. Een
schitterend plekje, ware het niet dat het hier werkelijk een doodse stilte voelbaar
was. Alles stond ook hier stil. Geen beweging in water, planten, bomen, geen
insecten, helemaal niks. Toch waren er vele lelies in de vijver, maar allen
waren gesloten.
We verspreidden
ons op gevoel en onder leiding van het Licht en de vele hulp. Zochten ieder een
plekje rondom de vijver, en ieder ging op eigen wijze aan de slag om healing
aan deze plek te brengen. Met en zonder tonen/soundhealing.
Cora en ik
begonnen op een gegeven moment spontaan een heel mooi lied te zingen, elkaar
afwisselend en aanvullend. Zo mooi als ik zelf nog nooit gehoord had, dat het
me dan ook kippenvel bezorgde en me heel erg ontroerde.
Heel mooi was het
om te zien hoe na de healing er daadwerkelijk meer beweging al in het water
leek te komen, en er meer insecten tevoorschijn kwamen. Ook heel bijzonder was
Esthers waarneming, dat ze via haar 3-de oog naar de energie van de vijver had
gekeken en toen ik begon met het eerste tonen, dat ze de energie direct van
kleur had zien veranderen (van groen naar rood) zodat er direct ook aarding in
de energie getrokken werd, waardoor de gezamenlijke healing letterlijk meer
voeten in de aarde kreeg.
Ieder had op deze
plek zijn/haar eigen bijzondere ervaringen tijdens deze eerste healing. En
doordat de energie en plek ook eigenlijk zelf al aangaf erg open te staan voor
dergelijke healing en Licht, besloten we gevoelsmatig elke ochtend op deze
wijze aandacht te geven aan deze plek. En met magnifiek resultaat.
Na de healing op
de tweede dag op deze plek, ontdekten we nog meer insecten, hoorden we nog meer
vogels zingen, zagen we kikkervisjes in het water, lelies die per dag verder
open gingen, planten die na enkele dagen zeker 10 cm of meer gegroeid waren,
etc. etc. etc. het was werkelijk wonderbaarlijk zo direct als deze plek op de
healingen reageerde.
De vijver
Na de derde
ochtend was deze plaats veranderd in een rustige en vooral ook prettige plek
met een fijne energie, waar volop leven was, waar de deva van de vijver ons
stralend begroette en ons rust en ontspanning bracht na ander zwaar
healingwerk.
Dit was zo’n groot
kado, om in zo korte tijd zoveel positieve respons te mogen ervaren op ons
Lichtwerk!!!
In heel de
gigantische tuin hebben we op verschillende plaatsen op eenzelfde manier
healingwerk mogen verrichten. Soms was het redelijk makkelijk te doen, op
andere plaatsen ronduit zwaar. Zo was er een omheind gedeelte, een aparte tuin,
waar de energie zo zwaar was dat ieder misselijk was. Waar het bijna niet
mogelijk leek om de energie en Licht neer te zetten omdat er zoveel
geschiedenis, zwaarte en entiteiten aanwezig waren, waardoor we zoveel
tegenstand kregen.
We waren ons
continu bewust van alle waarschuwingen die we voor deze reis al hadden
ontvangen, van Lichtmeesters, Engelen en aardse ‘Engelen’. Ieder had de nodige
tips en aanwijzingen ontvangen. En telkens weer werd er gewezen op de Eenheid
in de groep, wat ook bescherming bood. Mede omdat er voor ieder in deze
opdracht ook persoonlijke stukken getriggerd zouden worden. En hoe…
Ondanks dat we zo
voorbereid waren, zo alert en continu bewust waren, was het ook onderling in de
groep pittig. De een liep tegen dat stukje op, de ander tegen dat stukje. Ieder
kreeg zijn deel voor de kiezen. Vaak totaal verschillende stukken, maar allen
even heftig en confronterend. En soms bleek het o zo moeilijk om ondanks al die
stukken toch de groepsEenheid vast te houden, de hartverbinding open te houden.
Persoonlijk heb ik
gelukkig niet hoeven dealen met confrontaties of stukjes naar anderen in de
groep toe, waardoor ik in elk geval tussen ieder wat op en neer kon switchen om
te lijmen en helen, de communicatie op gang probeerde te houden, etc.
Daarentegen kreeg
ik met andere, totaal onverwachte stukken te maken, en Arjen met mij.
En ook dat maakte
zijn eerste intrede al op de eerste dag.
Deel van het kasteel
Na de eerste
healingen in de tuin en lunch kregen we een rondleiding door het hele kasteel.
We bezochten elke ruimte, elke kamer, alles. En dat alleen al was een aanslag
op je eigen energie. Sommige ruimtes waren zo zwaar dat we al boerend en
beroerd direct weer naar buiten renden. In andere ruimtes leek het of je tot je
knieën in de blubber liep, zo zwaar. Weer anderen voelden iets lichter. Maar
toch was hoe dan ook dit hele gebied en het hele kasteel enorm belast met
zwaarte, agressie, vastgezette emoties, entiteiten, en noem maar op. Een pretje
was anders. Maar vol geloof, vertrouwen en Licht gingen we het aan.
Vooral de
personeelruimtes waren enorm zwaar en hier was bijna geen doorkomen aan. We
voelden allen al direct dat dit een zware dobber ging worden. Maar hé, in de
groepseenheid moest dat toch geen probleem zijn?!
Mijn eerste
confrontatie met mijn stukje, angst in dit geval, startte ook in dit deel van
het kasteel. Op een van de kamers lagen nog werkelijk de oude kleren van
bedienend personeel en kamermeisjes, alsof het zo uitgetrokken was en zo ook
weer aangetrokken kon worden. Het kippenvel rees tot in mijn nek. Dit was het
fysieke bewijs, want de vrouw die ik de avond ervoor in mijn kamer gezien had,
droeg exact dezelfde kleding.
Nu heb ik al veel
vaker met entiteiten en dergelijke zware energieën te dealen gehad, en vrijwel
altijd zonder problemen. Maar dit fysieke bewijs en de combinatie met de
energie in die ruimtes deden me werkelijk rillen. Het hoe en waarom begreep ik
op dat moment nog niet precies. Dat kwam pas later….
We waren blij deze
ruimtes te kunnen verlaten en besloten toen gezamenlijk dat het nog niet de
tijd was deze ruimtes nu aan te pakken. Dit zou zo’n zware klus worden, maar er
was eerst ander werk te doen. Uiteindelijk werd het de allerlaatste dag, de
allerlaatste healing die we in het kasteel zouden doen, in deze ruimtes. En wat
voor werk was dat…..
Ook dat hadden we
op die eerste dag nog niet kunnen voorzien.
© Willemien
Timmer, 19 juli 2005
De kleine toren naast het kasteel