|
Home: www.apofyliet.nl |
Home Dochter pagina: www.praktijk-apofyliet.nl |
||
Schotland reis
|
|||
Aardehealing reis Schotland
8 t/m 13 juli 2005
Typisch Schots café onderweg
Na een lange
reisdag (en in verhouding heel korte vlucht) hebben we op Schiphol afscheid
genomen van Esther en Hubert en zijn we met Cora en Elly nog wat gaan drinken. Het
was eindelijk heerlijk relaxed. Fijn om weer op Nederlandse bodem te zijn, waar
de energieën een stuk makkelijker te handlen lijken te zijn.
Tijdens de
terugreis begonnen er al aardig wat kwartjes te vallen wat betreft eigenstukjes
die getriggerd waren. Dat leverde in elk geval blijdschap op. Stukjes die
opgelost mochten worden in onze eigen systemen en groei.
Hoewel het voor
mij (althans in Schotland) best een nachtmerrie was, konden we nu eindelijk
zien wat we er geestelijk rijker door waren geworden. En dat was fantastisch
natuurlijk. Die kwartjes konden ook niet vallen in die zware energie daar.
Omdat al het werk en de zwaarte je systeem toch uit put.
Hoewel we thuis
eerst alles (heel het huis, onszelf en de koffers) met salie drastisch
gereinigd hadden, was de eerste nacht thuis ook nog geen pretje. Arjen en ik
worstelden en vochten toch nog telkens tegen deze energieën uit het kasteel.
Het is zo tricky. Telkens probeerde het ons terug te trekken (ook energetisch)
naar het kasteel, naar de angst, naar de zwaarte). Telkens plaatsen we er in
onszelf Licht, positiviteit en mooie andere momenten voor, en telkens weer
werden we terug getrokken. Ook deze nacht dus weinig slaap. En dus liepen we de
dag erna als zombies met grote wallen onder de ogen.
De volgende dagen opnieuw extra
bescherming aangebracht, rondom onszelf, rondom het huis. Alle Lichthulp
aangeroepen. Nieuwe beschermende kruidenbuidels gemaakt. En hoewel we nergens
over konden praten (want dan stond de energie van het kasteel ook direct weer hier,
alsof een tijdspoort zich opende. Ook anderen, die normaliter niet zo gevoelig
zijn, deinsden achteruit door het ervaren van deze energie, als we maar een
enkel woord er over spraken), ging het met de dag weer een beetje beter.
Inmiddels zijn we
weer volledig ‘terug’ ,volledig in ons Licht en onze Lichtkracht. Alle
negativiteit is geblocked en tegen
gehouden. We kunnen er inmiddels al
iets meer over zeggen, en zelfs de foto’s bekijken (die overigens ook volledig
in Licht zijn gezet). Dat is ook de reden waarom dit verslag pas een poosje
later verscheen.

Al met al was het
een enerverende maar zeer bizarre ervaring. Die ik niet graag opnieuw beleef
(begrijpelijk waarschijnlijk). Hoewel ieder er ook een stuk rijker en
krachtiger door geworden is. We staan nu nog meer in Licht, in Kracht, in
Liefde. We hebben zovele hulp en Licht ervaren. Van Meesters, Engelen,
natuurwezens, Moeder Aarde zelf. En zelfs hulp uit (voor mij althans)
onverwachte hoek: via het Universum, van het Ashtar Commando. Ik ben de
gelukkige dat ik een unieke foto heb mogen maken een Ufo waaruit Lichtstralen
en een Lichtbol komen. Deze foto heb ik in het eerste uur gemaakt dat we in
Schotland waren en bij de pond moesten wachten. Toen hebben we met verbazing
naar een wolk staan kijken, die verdacht veel de vorm van een ufo had. En die
ook steeds op dezelfde plaats bleef hangen, terwijl wolken er omheen, onderdoor
en er boven zich continu verplaatsten. Deze ‘wolk’ bleef hangen, ongeacht wat.
Omdat we het zo apart vonden heb ik er meerdere foto’s van gemaakt. Tot mijn
verrassing ontdekte ik de bijzonderheden op twee van deze foto’s pas toen ik de
foto’s in de computer zette. Bij de een staan er Lichtstralen op vanuit de
‘ufo’, op de tweede foto zowel Lichtstralen als een heel mooie, duidelijke,
grote Lichtbol.
Ik liet deze foto
later aan een kennis zien en zij werkt veel met Ashtar. Ik ken hem wel van
naam, maar werk niet met hem en (her)ken zijn energie dan ook niet. Zij
bevestigde direct dat het Ashtar is, dat hij op deze manier bewust heeft willen
laten weten dat ook zij op de hoogte waren van onze komst naar Schotland en
voor welk doel wij daar kwamen. En om te laten weten dat zij ons ook beschermen
en helpen heeft hij zich op deze manier kenbaar gemaakt. Volgens haar was het
heel bijzonder dat ze dit zelfs ook hebben laten vast leggen!
En het was eerlijk
gezegd ook precies wat ik nodig had toen we weer eenmaal thuis waren, om dit te
weten, om dit te kunnen voelen.
De foto heb ik
inmiddels uitvergroot en krijgt een schitterende plek in huis. Voor nu
publiceer ik deze foto nog niet, opdat het niet een eigen leven gaat leiden op
internet. (kopieën die misschien ongevraagd gemaakt worden). Dat voelt voor mij
niet juist. Misschien mag ik te zijner tijd toch deze foto’s gaan publiceren!
Ik hoop het want velen zullen hierdoor vast nieuwsgierig worden.
Deze foto is voor
mij het bewijs van het schitterende werk wat we hebben mogen verrichten en alle
Lichthulp die we hierbij mochten ontvangen!

Ik ben heel
benieuwd of degenen die hebben ingetuned op onze healingen en reis nog wat
hebben mogen ervaren. Ik voel dat velen zijn ‘afgehaakt’ en ik begrijp uitermate
goed waarom. Ik neem niemand iets kwalijk. Hoe goed we ook waren voorbereid,
hierop was niemand voorbereid!
Voor degenen die
toch nog hebben meegewerkt op afstand: wij horen graag alsnog jullie reactie!!!
© Willemien
Timmer, 19 juli 2005