|
Home: www.apofyliet.nl |
Home Dochter pagina: www.praktijk-apofyliet.nl |
||
Schotland reis
|
|||
Aardehealing reis Schotland
8 t/m 13 juli 2005
Deel IV : Glenborrodale Castle: de tuin
De daarop volgende
dagen bezochten we verschillende plaatsen in de tuin voor healing. Uiteraard
startten we elke ochtend bij de grote rots in de tuin, waar we al vlug achter
kwamen dat dit de bijzondere elfenpoort was, waarover in mijn gechannelde
informatie was gesproken. We zochten bij Mingary, maar vonden de Poort bij
Glenborrodale. Elke dag mochten we hier meer Licht in activeren opdat de
poorten zich verder openden en natuurwezens weer vrije doorgang mochten vinden.
Tevens leek zich hier een ingang of Poort te bevinden naar diep binnen in de
aarde en andere dimensies binnen de aarde. Niet voor niks dus een bijzondere
plek, zoals we in het begin al gevoeld hadden.
Daarnaast was er
natuurlijk de vijver waar we dagelijks speciale aandacht aan schonken.
De Elfen Poort in de tuin
Het was magnifiek
hoe goed de tuin op al het Licht reageerde: de vogels die begonnen te zingen,
insecten die tot leven kwamen, natuurwezens die eindelijk weer tevoorschijn
kwamen. Elke dag konden we meer ontdekken: bloemen die op kwamen of steeds
verder open gingen, dieren die ons kwamen begroeten, zoals de vele kleine
kikkertjes, een libelle, verschillende herten, en noem maar op. Het was opmerkelijk
om deze verschillen zo duidelijk te kunnen zien in een paar dagen tijd: de tuin
en het gebied kwam werkelijk opnieuw tot leven.
En daarnaast hebben
we nog een speciale healing op een gigantische cederboom in de tuin gedaan, die
een vortex van zuigende energie leek te bevatten. Arjen had heel kort tegen
deze boom aan gestaan en werd direct volledig leeg gezogen en dus beroofd van zijn energie. M.b.v. kristallen,
soundhealing, energiekaarten, klankschalen en onze eigen Lichtkracht hebben we
deze vortex weten om te turnen tot een positieve energie, die niet langer
zuigt, maar nu Licht verspreid. Dit was een vrij zware dobber, maar was niets
in verhouding wat we nog zouden krijgen.
De Cederboom
Ook hebben we in
de afgesloten tuin een hele tijd besteed aan healing. Op deze plaats hing veel
zwaarte, mede daardoor zal de oude tuinman zichzelf zo’n 12 jaar geleden ook
van het leven beroofd hebben. Hier hingen enorm zware energieen en het was een
pittige klus om dit enigszins te schonen, want er was ook veel tegenstand
vanuit dit gebied. M.b.v. verschillende Draken en alle Licht input die maar
mogelijk was heb ik een van de poorten in deze tuin volledig in Licht gezet.
Dit was hard werken met veel tegenstand, ook vechten om zelf in je Licht te
blijven. Een heftige healing. Ieder ging op eigen houtje zijn/ haar gevoel
volgen en daar healing brengen waar het nodig was. Een grote klus ook
overigens, waarbij opnieuw veel wierook, klank, kristallen, zout en Licht
verspreid werd.
Healing van de kamers/verdiepingen
De tweede dag van
healing was aangebroken en we besloten nu ook daadwerkelijk in het kasteel zelf
aan de slag te gaan. De tuin voelde inmiddels op enkele plekken al wat lichter
door al het buitenwerk. Nu was het tijd voor het binnenwerk.
We zijn
verschillende verdiepingen opnieuw af geweest en besloten twee aan twee een
verdieping met kamers te pakken (nr. 7 van de groep was tijdelijk even niet
aanwezig). In verschillende kamers hadden we al ramen open gezet om letterlijk
een fris windje en dus vernieuwing binnen te laten.
Esther en ik
gingen samen. We startten op de derde verdieping, waar de kamer van Jenny en
haar zoontje was (waar we met de groep ook eerst een healing gedaan hebben), en
waar ook een andere kamer als klein appartement was ingericht. Hier hing een
erg beklemmende energie. We gingen aan de slag met klankschaal, djinga’s, zout
en healingsenergie. We vormden een mooi team samen en alles ging helemaal
lekker.
Na een poosje
controleerden we even ons werk door te voelen hoe de energie in deze ruimtes nu
was. Plots zie ik een figuur in het kleine halletje, op datzelfde moment begon
Esther direct weer met de djinga’s, omdat we beide tegelijkertijd voelden: het
is nog niet klaar. Opnieuw dus verder met de healing van die ruimtes.
De djinga’s en
klankschaal waren een perfecte graadmeter voor het healingwerk. In de zwaarte
of bij negatieve energie verstomt hun geluid of wordt het vals. Nu werk ik zelf
veel met klankschalen, maar de manier hoe ik hier teweeg ‘moest’ gaan
verschilde 180 graden dan hoe ik er thuis mee werk. Door de heftige zware
energieën en vele entiteiten was er heel veel extra’s nodig. Op sommige
plaatsen heb ik dan ook op de klankschaal lopen ‘rammen’ zoals ik normaal nooit
in mijn hoofd zou halen. Maar het werd duidelijk geleid naar wat er nodig was.
En zo was het met Esther ook wat betreft de djinga’s. wat dat betreft vulden we
elkaar en elkaars werk perfect aan. Dat was heel mooi om te ervaren.
Toen de energie in
de ruimte toch al een stukje lichter voelde zijn we voor dat moment gestopt. We
hadden inmiddels al ervaren dat deze ruimtes en plaatsen niet in een keer volledig
schoon te krijgen waren. Daarvoor waren meerdere ‘behandelingen’ nodig.
Nadat de trilling
in elk geval al dusdanig verhoogd was, vertrokken we naar een volgende
verdieping. Op de tweede verdieping waren Cora en Elly nog bezig (deze had meer
kamers), Arjen en Hubert zouden de tweede toren met de kamers daarin
onderzoeken en healen, dus vertrokken wij naar de eerste verdieping om ons
healingwerk voort te zetten. Op deze verdieping hadden we beide ook een kamer,
waar we zelf al elke dag de nodige Lichtkracht neer zetten.
We begonnen in de
kamer naast die van Esther en Hubert. Esther vertelde hier al eerder geweest te
zijn voor een stukje healing. Esther stapt naar binnen, ik kom vlak achter haar
aan, en merk direct een windvlaag op die me in het gezicht waait. Ik zeg nog:
“lekker, fris windje, heb je hier het raam ook al open gezet?”. Maar nee, er
stond geen enkel raam open, zoals in vele andere kamers willen veel ramen van
het kasteel gewoonweg niet open, en in deze kamer was dat hetzelfde verhaal. Esther
kijkt me alleen maar aan en op het moment dat ze wat wil zeggen hierop voel ik
al: dit was inderdaad geen wind, maar iets wat de kamer uit vluchtte. Opnieuw
lopen de rillingen over de rug. Dit is wel steeds fysieker ook voelbaar. Lekker
is anders. Maar goed, we gaan gewoon stug door met het brengen van Licht en
healing.
Ook deze
verdieping gingen we op dezelfde wijze aan de slag met klankschaal, djinga’s,
zout, tonen en healingsenergie. Kamer na kamer.
In de zon ziet het er iets lieflijker uit
En omdat we toch
op onze verdieping bezig waren vroeg ik Esther om later toch nog even in onze
kamer te willen voelen. Omdat we de eerste nacht goed geslapen hadden, maar de
tweede nacht iets minder, omdat de energie vanuit de ingebouwde kast in onze
kamer toch nog erg naar voelde. Arjen en ik voelden dat beide, en het leek niet
weg te willen gaan, ondanks alle healing, Licht, kristallen, etc. We konden
beide deze energie sterk voelen, maar er echt contact mee maken lukte niet.
Later bleek wel waarom.
Ik had op een
eerder moment van die dag deze kast al geopend en door de energie die daaruit
kwam direct dicht gesmeten, dat was zo heftig en naar, en ik had al gezien hoe
iemand zich in deze kast had opgehangen.
Ook hing er steeds
een soort van onverklaarbare vreemde lichte mist in onze kamer. Ook al was de
wierook al vele uren uit. Ook overdag, terwijl er geen wierook gebrand was.
Daarnaast kregen
we geen van de vele ramen in onze kamer open. Met volle kracht hadden we dat al
meerdere malen geprobeerd.
© Willemien
Timmer, 19 juli 2005
De vijver