|
Home: www.apofyliet.nl |
Home Dochter pagina: www.apofyliet-kristalshop.nl |
|
Schotland reis |
||
|
|
||
Apofyliet Lichtwerk Transformatie reis Egypte
28
februari t/m 6 maart 2008
Verslag
van de eerste Lichtwerk Groeps Reis 28
feb t/m 6 maart 2008
© Willemien Timmer,
21 maart 2008, Lente equinox, volle maan en 3:3 Portal
Deel 4 van het verslag…van dag tot dag
In het Land van de Zon in verbondenheid
van hart tot hart
Dag 6: Bijzondere Inwijdingen in Abydos & Dendera
Deze dag stonden we
opnieuw heel vroeg op zodat we klaar stonden om ons met de
taxibus naar de
konvooistandplaats te laten brengen. Met politiekonvooi vertrokken we
een klein half uur
later richting Midden Egypte, om na een ongeveer 3 ½ uur durende
rit door de
binnenlanden van Egypte, in Abydos aan te komen.
Het konvooi bepaald
helaas altijd de tijden van vertrek, maar we hadden geluk, want
er werd ons vandaag
2 uren gegund in de tempels van Abydos. Een tijdsduur die we
zeker minimaal nodig
hadden want deze tempels zijn prachtig en herbergen vele zeer
oude Wijsheden en
inwijdingsplaatsen, die nog steeds actief zijn.
Hans & Arjen
wandelend naar de tempel Tempel
van Seti I te Abydos
Ieder ging hier zijn
of haar weegs, alleen of in kleine groepjes. We hadden dat ook
afgesproken omdat we
nooit van te voren weten hoe lang de tijd je hebt. En ieder zou
hier zijn of haar
eigen Sleutels, initiaties en coderingen mogen ‘ophalen’ en mediteren
waar hij of zij dat
voelde. Omdat we allemaal anders zijn, onze unieke processen en
wegen bewandelen kon
de ene plek voor de ene persoon heel veel betekenen, en de
andere plek voor de
andere persoon.
Het liefst zou ik
dagen in deze tempel willen vertoeven omdat er zoveel informatie en
energie in deze
tempel aanwezig is, en het al vanuit al-oude tijden een cultusplaats is.
We wezen in eerste
instantie wel aan de groep de ‘bekende’ afbeeldingen aan van het
vliegtuig, de
helikopter en tank. En wandelden van daaruit verspreid de tempel verder in.
Op een gegeven
moment ben ik alleen doorgelopen door de Seti I tempel, waar het vrij
druk was met
toeristen vanuit het konvooi. Ik dacht: “dat deel van de tempel doe ik
straks” omdat ik
voelde dat ook ik hier bepaalde initiaties zou mogen krijgen en
Lichtcoderingen in
mijzelf maar ook in de tempel mocht gaan activeren. Ik ben de tempel
in stilte,
afstemming en alleen door gelopen om aan de achterzijde van de tempel boven
het Osirion te gaan
zitten, met een prachtig uitzicht onder me: de Osirion tempel, waar
o.a. Anne, maar ook
andere spirituele groepen heerlijk in stilte zaten te mediteren.
De drom toeristen
bevond zich nog in de grote Seti I tempel, dus dit moment van stilte
en Zijn was een
cadeau. De wachters lieten ons met rust, dus dit stilte moment was
echt gegund.
Het Osirion van
‘boven af’
Anne en anderen
mediterend bij het Osirion
Ik mocht hier in
stilte ook mijn voorbereiding ontvangen en bijzondere informatie en
synchroniciteiten
ervaren, die later ook als voorbereiding en verdieping bleken op de
initiaties die ik voor
mijn eigen processen hier zou mogen ontvangen. Tevens mocht ik
hier een healingstuk
doen om de Seti I tempel en het Osirion meer en dieper met elkaar
te mogen verbinden
op verschillende dimensielagen, waardoor de energetische
informatie beter
over en weer kan stromen. Ik begroef hiervoor ook meerdere
geprogrammeerde en
geactiveerde kristallen.
Daarna ben ik nog
even naar het Osirion (beneden) gewandeld, waar de Flower of Life
staat afgebeeld, en
hier kwam ik inmiddels een groot deel van onze groep weer tegen.
Vervolgens wandelden
we gezamenlijk weer naar binnen, waar ieder zijn of haar weegs
ging, gezamenlijk of
alleen.
Ik mocht hier toch
ook alleen mijn eigen initiatiepad nog lopen. Hierbij soms medereizigers
van de groep
ontmoetend onderweg, korte uitwisselingen en weer verder lopend. Hoe zo
een mooie
weerspiegeling van het alledaagse 3D leven en ons Pad van groei op aarde en
de gelijkgestemden
die we daarbij soms op ons Pad van hart tot hart ontmoeten?!
In de Seti I tempel
Reinigingsritueel Helikopter,
tank en vliegtuig
We benutten de volle
2 uren die ons hier in Abydos gegeven waren, zonder moeite
uiteraard. En na een
vreugdevolle, vruchtbare reis door deze tempel, ontmoetten we
elkaar opnieuw bij
de taxibussen.
Klaar voor vertrek,
op naar de Tempel van het Hart, de tempel van de Hathors: Dendera.
Met opnieuw een rit
van ongeveer 2 ½ uur voor de boeg, was het hoog tijd voor een
lekkere lunch
onderweg. We hadden lunchboxen geregeld en daar zat voor ieder wat
wils in. Niet alleen
lekker, het doodt ook de tijd onderweg en zorgde voor allerlei komische
ruilacties
onderling: “wie wil er nog….” En “heb jij dan voor mij nog….”
Kortom het was
gezellig, maar ook stil, omdat ieder zijn of haar indrukken liet bezinken.
Enigszins opgeknapt
en bijgetankt kwamen we na een prachtige rit door de laderijen
van Egypte, aan bij
de Tempel van Dendera.
Helaas gunde het
konvooi ons hier heel wat minder tijd terwijl deze tempel groot, erg
groot is. Dat was dus
flink balen, maar we moesten de tijd die we hadden dus ook goed
benutten. Zeker
omdat het bezoek aan deze tempel voor verschillende mensen in de
groep een hoogtepunt
zou zijn, een diepe herkenning!
Na allerlei
controles en security checks (die er overigens eerder nooit waren) konden
we dan eindelijk in
vlot tempel een weg naar de tempel banen temidden van de andere
toeristen.
Ingang van de
Dendera Tempel van het Hart De
grote Hathor Tempel
Ieder ging hier
opnieuw zijn of haar weegs, om zoveel mogelijk dat te ervaren waar je
naartoe geleid werd.
Ook hier gold opnieuw dat dat voor de een weer andere plekken
in of om de tempel
waren, dan voor de ander. Arjen en ik wandelden met Henk en Jellie
de tempel door en
liepen ons leiden door ons aller intuïtie en gevoel. Deze leidde ons
direct naar boven,
door de smalle maar prachtig bewerkte (heilige) trappenhuizen, de
ik zo lief heb en zo
sterk herken vanuit mijn hart. Hier heb ik ooit ook mijn eerste
herkenning en Thuis
gevoel binnen deze tempel opnieuw mogen ervaren.
Deze tempel weet
iedereen in het diepst van het hart te raken door de krachtige hart
energieën en
Goddelijke Vrouwelijke energieën die hier vertegenwoordigd zijn en de
diepte van je
hartchakra openen.
En verschillende
Lichtwerkers in onze groep zijn hier eeuwen geleden eerder geweest,
wat emoties opriep
en een diepe, diepe herkenning. Niet alleen in hun eigen hart, ook
de energie van de
tempel kun je hierin voelen resoneren: de herkenning is wederzijds:
haar ‘kinderen’ komen
weer Thuis.
In stilte en diep
respect liepen we de trappen op om boven op het dak van de tempel
een zee van stilte
en rust te ontmoeten. De drommen toeristen waren nog beneden in
de tempel, op een
enkeling na.
We bezochten hier op
het dak de kiosk waar het beeld van Hathor tijdens bepaalde
rituelen werd
neergezet om de Zon te ontmoeten. Ook bezochten we hier de kleine
kamers waar zich de
complete zodiak (dierenriem) zich afgebeeld bevindt. Daarna
liepen we via een
lange trap opnieuw naar beneden, want het werd inmiddels al
steeds drukker op
het dak van de tempel.
In de tempel
spendeerden we wat tijd in het Allerheiligste van de tempel, en volgden
daarna Jellie, die
in deze tempel haar Sleutelrol mocht vervullen. Ze werd naar een
kleine kapel gewijd
waar beelden van Hathor de pilaren versierden en nut op het
plafond de avond zon
‘op at’ en tijdens de volgende dag de ochtend zon ‘baarde’.
Een prachtige plek
en prachtige energie. Jellie deed hier haar ding en de toeristen
vertrokken, totdat
we uiteindelijk alleen met elkaar in deze ruimte aanwezig waren.
Zowel voor Jellie,
als later bleek ook voor verschillende anderen, was de aanwezigheid
in deze tempel zeer
emotioneel en een duidelijke herkenning. Ook was er veel diep
verdriet wat naar
voren kwam omtrent de vernielingen die ook deze tempel had
ondergaan. Oh, wat
was dit binnen de groep herkenbaar voor mezelf. Ook ik heb in
alle vorige bezoeken
aan deze tempel deze ervaringen gehad, gevoeld, tot in de diepte.
Nu is het ‘slechts’
thuis komen in mijn eigen hart en in de tempel, elke keer als ik deze
Heilige Grond
betreed. Maar ik kon zo meevoelen, mee leven. Dit kan zo diep gaan.
De kleine kapel
binnen de tempel Godin Nut ‘eet’ en ‘baart’ de Zon
Helaas liep onze
zandloper ook inmiddels af, dus gaandeweg maakten we ons op om
door de tempel heen
terug te lopen richting uitgang. We besteden nog heel even tijd
aan een van de
prachtige zijwanden (buitenkant) van de tempel, en ontmoetten hier
meer medereizigers, die
vanuit de kleine Isis tempel achter de grote tempel kwamen.
Gezamenlijk
slenterden we rustig aan terug naar de parkeerplaats waar de taxi’s en
bussen klaar
stonden. Zoals altijd is niet iedereen op tijd terug, met als gevolg een
soort stress reactie
bij de konvooi agenten die drammen om weg te gaan. Maar helaas
zoals altijd sta je
dan vervolgens nog zeker 20 minuten te wachten totdat alle toeristen
terug zijn in hun
bussen. Een triest gebeuren, want deze tijd hadden we natuurlijk liever
besteed IN de
tempel, in plaats van er buiten, wachtend in de hete zon, temidden van de
uitlaatgassen van
draaiende bussen.
Zijkant van de grote
Hathor Tempel Hypostyle hal in de
tempel Jellie & Corine in hun Thuis Tempel
Daarna volgde een
terugrit van ongeveer een uur, die in gezelligheid verliep. Iedereen
was toch redelijk
afgepeigerd na deze lange dag, en was blij uiteindelijk terug te zijn
in het hotel. Moe,
maar voldaan.
De avond was vrij om
te gaan en staan waar ieder maar wilde, maar begon opnieuw
met een spontaan
ontstane gezamenlijke maaltijd, als altijd op het dakterras van het
hotel.
Een groot deel van
de groep waagde zich geloof ik deze avond aan shoppen op de
soek, wat leuke
taferelen heeft opgeleverd met onderhandelingen en leuke souveniers
voor thuis.
Dag 7: Een
afronding om nooit te vergeten (Al het
goede komt van Boven)
Deze ochtend
rinkelde de wekker al wel heel erg vroeg, om 4 uur ’s morgens om precies
te zijn. Hoewel deze dag als vrije dag stond ingepland
in het programma, hadden we met
elkaar de
mogelijkheden bekeken en besloten met het grootste deel van de groep opnieuw
samen op pad te
gaan. En dat dan wel op een heel bijzondere manier, namelijk vanuit de
lucht het oude Thebe
aanschouwen in een luchtballon.
We hadden dit eerder
ervaren en is een geweldige ervaring, sowieso de stille vlucht terwijl
de zon opkomt, maar
ook gezien de uitzichten op dit prachtige gebied. Uitzichten op de
Vallei der Koningen,
Vallei der Werkers (Deir Al Medina), de verscheidenheid aan tempels,
ruines en
opgravingen die het Oude Thebe rijk is. Een must eigenlijk om te ervaren!
En dus stonden we
deze ochtend met een bijna complete groep (Alleen Rineke ontbrak,
vanwege hoogtevrees)
op een bijna onmenselijke tijd op, om in de watertaxi begroet te
worden door ‘onze
kapitein van de luchtballon’ , een kop koffie en plak cake. In de boot,
die ons naar de
overkant zou brengen, kregen we onze vlieginstructies voor het opstijgen
en landen.
Vervolgens reden we in taxibusjes richting de velden, vlakbij het oude Thebe,
van waaruit we
zouden opstijgen.
Direct bij aankomst
daar werd ieder de mand in geholpen en het duurde niet lang of we
kwamen al los van de
grond.
Hoogvliegers op de West Bank
Het werd een
prachtige vlucht, met de pas opkomende zon over de door lichte mist
omhulde velden. De
eerste zonnestralen die het altijd al prachtige Thebaanse gebergte
besprenkelen met
gouden licht. En daartussen die enorme hoeveelheden tombes, tempels,
landerijen, huisjes,
en noemmaar op.
Ieder werd er stil
van. Enkelen in de groep die hiermee tevens hun hoogtevrees wilden
overwinnen, vergaten
zelfs dat ze los waren van de grond,en wat dat betreft: een geslaagde
doorbraak in de angst!
Maar hoe kan het ook anders, een ervaring als dit is adembenemend!
En de reis werd nog
beter dan we eerder hadden ervaren. Deze ‘kapitein’ was een ware
kunstenaar en bleef
maar ‘stunts’ uithalen die prachtig waren. We draaiden telkens langzaam
rond, zodat van
allerlei verschillende hoogtes, alle kanten van het uitzicht door iedereen
aanschouwd kon
worden. We vlogen bewust gestuurd rakelings over palmbomen, die je
gewoon bijna kon
aanraken, vlogen bijna door het suikerriet, wat ritselde onder aan de mand.
We hadden uitzichten
die schitterend waren op vrijwel elke tempel in het dal: het Ramesseum,
de tempel van
Hatsjepsut, de vele tombes van de Edelen die liggen in het dorp Gurna. We
konden zelfs Deir al
Medina prachtig temidden van de bergen zien liggen.
En daarna moest het
werkelijke hoogtepunt nog komen. We vlogen rakelings over de Medinet
Habu Tempel. Lachend
zeiden we nog tegen elkaar: “Jaaa! We gaan er overheen! Sprenkel je
Licht als druppels
uit over de Tempel” , maar het werd nog mooier dan dat. We vlogen er zo
dichtbij, zo vlak overheen, dat we de daken
van de tempel bijna konden aanraken. Magnifiek
en adem benemend! We
ervoeren allen in tegelijkertijd enthousiasme en innerlijke stilte de
dankbaarheid voor
dit prachtige cadeau. Een cadeau geleid door Spirit, en we voelden het
allemaal: Het is
goed! Wat we ervaren hebben in Medinet Habu was een waardevolle leerles.
De energie daar is
klaar (de vortex geactiveerd), het Doel bereikt, en wat wij mochten
ontvangen was een
waardevolle blijvende les in groei en bewustwording! Deze wetenschap,
dit Bewustzijn,
mocht in deze adembenemende vlucht in de Gouden Zonnestralen diep bij ons
binnen komen.
Medinet Habu Tempel vanuit de lucht
Vlak daarna vlogen nog
een stukje over landerijen om vervolgens boven de woestijn uit te
komen. Hier hadden
we nog een prachtig uitzicht op de ruines van Malqatta die zich
uitstrekken in een
groot deel van de woestijn.
En vervolgens vlogen
we over een hedendaagse begraafplaats. Waar we tot onze verbazing
nog een cadeautje
van Spirit ontvingen. Ze hadden daar een heel groot hart op de grond
gemaakt, opnieuw een
bevestiging van alles wat zo belangrijk was geweest deze hele week:
onze hartverbinding.
Een verbinding die vanaf dag 1 sterk en onvermoeibaar was, en die
vanaf de ervaringen
in Medinet Habu zelfs alleen maar sterker was geworden. Wat een
pracht van een
bevestiging!
Ruines van Malqatta
vanuit de lucht Het
Hart !!!
Vervolgens landden we
zacht, heel zacht in de woestijn. Zonder gestuiter, zonder klap,
zonder zelfs onze
‘landing positions’ in te hoeven nemen. Ongelooflijk! Ineens stonden
we zomaar weer op
Moeder Aarde.
Dat is ook het
moment dat de stilte voorbij is, want vele mensen rennen dan om de ballon
heen om deze leeg te
laten lopen en op te rollen, zodat we niet onverwachts weer op
zullen stijgen. Dus
vanuit de stilte, is er ineens weer drukke activiteit alom.
Na enkele minuten
mochten we uitstappen, toen de ballon ver genoeg ingepakt was, en
het veilig was om
uit te stappen. En daar sta je dan, in de woestijn. Met ook vanaf de
grond prachtige
uitzichten op het Thebaans gebergte, stralende zonnestralen
schitterend op de
zandkleurige rotsen.
Toen alles was
ingepakt en ingeladen richtte de ‘kapitein’ zijn woord naar alle
medereizigers van
deze ochtend en kregen we een certificaat en t-shirt uitgereikt.
Het certificaat was
bedoeld als bewijsje en aandenken dat je gevlogen had. Maar de
tekst leidde tot
aardige vreugde en hilarische opmerkingen binnen onze groep. Er
stond namelijk met
grote letters, na de datum van die dag, dat ieder van ons was:
“Ascended into the sky” deze dag. Tja, zeg dat maar eens tegen Lichtwerkers!
Dat geeft wel
reactie! Hahaha!
Ascended into the Egyptian sky!!!
Onze tocht vervolgde
zich met de taxibus terug naar de ‘bewoonde wereld’ om vervolgens
de Tempel van Hatsjepsut met een deel van de
groep te gaan bezoeken. Een must om je
Goddelijke
Vrouwelijke Kracht te activeren.
Omdat het nog maar rond half
8 ’s morgens was, was het dan ook heerlijk rustig en
sereen in deze tempel.
In alle stilte, rust en sereniteit wandelden we deels gezamenlijk,
deels apart door
deze schitterende tempel, die trots vanuit de Thebaanse rotsen lijkt te
komen.
Prachtige
uitwisselingen en ontmoetingen met elkaar mochten hier plaats vinden. Vooral in
de Hathor Kapel,
waar de energie sereen, zuiver en ontspannend is. Lange tijd waren we
hier aanwezig met
elkaar. Met en zonder woorden. Ongestoord door andere bezoekers of
wachters.
Ik denk dat een
ieder van ons hier een heel groot stuk integratie en verdieping heeft
mogen ervaren.
Integratie van alle ervaringen van de afgelopen week.
In stilte simpelweg
Zijn. Samen en of alleen, afgewisseld met elkaar.
Een prachtige
afsluiting van een prachtige Tempel week!
Na afloop zijn we
het terrasje voor aan het tempelterrein ingedoken en hebben heerlijk een
drankje met elkaar
gedronken. Het was heerlijk rustig en relaxed en het gaf echt een voldaan,
maar ook vakantie
gevoel. Het was klaar! Het was geslaagd. Iedereen zat vol, met nieuwe
ervaringen, met
nieuw Licht, met nieuwe leerlessen, groeiprocessen die hieruit voort mogen
vloeien, nieuwe
inzichten, nieuwe vriendschappen, en noem maar op.
De dag brak
eigenlijk pas net aan toen we het oude Thebe verlieten, het was omstreeks
10 uur ’s morgens.
Nog een volle dag te gaan!
Een dag die
eigenlijk vrij was zodat ieder kon kiezen wat hij of zij nog wilde doen,
bezoeken
of bekijken. Maar
zoals vanaf het begin van de ochtend al bleek, trokken we meer met elkaar
op, om samen dingen
te ondernemen, dan dat we alleen besloten iets te ondernemen.
En zo kwam het dat
we na een wel erg vroege lunch in het hotel, opnieuw met een groot
deel van de groep in
de koetsjes stapten, op weg naar Brooks Hospital.
Want ten slotte hadden we niet voor niets zoveel mogelijk geld proberen
in te zamelen
afgelopen jaar, dat moest er ook nog naar toe gebracht worden. De
eerste opbrengst,
vlak voor onze reis naar Egypte
bedroeg € 118,40. Ik had van dit bedrag een mooi
rond bedrag gemaakt: € 120,- totdat iemand in de laatste dagen voor
vertrek nog
€5,- doneerde. Dat kwam dus op een schitterend bedrag van € 125,- in
totaal wat we
konden brengen. Daarnaast doneren we zelf ook nog eens altijd een
redelijk groot
bedrag bij elk bezoek, dus vol goede moed en een gevulde envelop voor
Brooks
gingen we op pad.
Eenmaal voor het pand van Brooks Hospital hield de groep ons staande en
hield Henk
een kleine speech: omdat de groep zo enorm blij en enthousiast was
omtrent de week
die we met elkaar in Egypte genoten hadden, hadden zij onderling ook
nog een kleine
inzamelingsactie gehouden.
Onder het mom van “omdat jullie zo’n warm hart toedragen
aan Brooks Hospital en hun werk voor de paarden en ezels” schonk de
groep ook nog
eens 1000 Egyptische pond (= € 125,- ) zodat wij ook dit bedrag aan
Brooks Hospital
konden geven. Nou, Arjen en ik zijn beide niet zo gauw stil te krijgen,
maar op dat
moment hadden we toch echt beide geen woorden meer. Dit ontroerde zo
diep! We
waren met stomheid geslagen, maar van binnen juichten we! Wat een
pracht cadeau
voor de werkdieren hier in Luxor, die het zo hard nodig hadden!
Bij binnenkomst kregen we door een van de dierenartsen een rondleiding
in het dieren
hospitaal. Er stonden gelukkig relatief weinig dieren deze keer en de
meeste waren al
bijna uitbehandeld.
Nieuws verspreid zich snel, en dus waren er ook binnen een mum van tijd
diverse mensen
uit de directe omgeving gearriveerd met hun dieren die ‘op herhaling’
moesten komen.
Zo kregen we meteen een ‘show’ te zien van wat de artsen en medewerkers
hier doen.
Een ezel met abces werd behandeld. Een paard met een wond aan het been
omzwachteld,
er werd hevig overlegd over de juiste behandeling met arts en
medewerkers, en noem
maar op.
En toen kwam het moment waarop we het geld mochten overhandigen.
Hahaha, nooit
weer vergeet ik dat moment. Het leek wel het tekenen van een
huwelijksakte. Er moesten
verschillende reçuutjes voor de donaties getekend worden, en iedereen
stond klaar met
camera’s in de aanslag. Ik geloof dat er op dit moment meer foto’s zijn
genomen dan in
enige tempel die bezocht werd deze week! Hahaha!
Een heerlijke rit
per calèche (met een zwoel verfrissend windje) voerde ons terug via de
landerijen naar de
stad, waar we weer bij het hotel afgezet werden.
In de avond
dineerden we opnieuw gezamenlijk op ons inmiddels vertrouwde plekje op
het dakterras om
daarna als groep de soek onveilig te gaan maken.
En dat was een
heerlijke aardse belevenis die de rest van de avond duurde. Het afdingen van
Jellie die zich
volop in de strijd waagde, de heren (Hans en Henk) die zich in een galabiya
(Egyptische jurk voor
mannen) hijsden en zich hier weer uit moesten worstelen, een
schaterlach waard.
Sjaaltjes, t-shirts, jurkjes, buikdans kleding, beeldjes, papyrus, alles werd
uit de kast
getrokken en gretig gepast of bekeken. Overleg hoeveel iets kostte, met elkaar,
dan
weer een bod op
tafel gooiend, keiharde onderhandelingen met een lach, onder het genot van
een kopje Egyptische
thee. Vreselijk gelachen, wat een gezelligheid. En wat een bedrijvigheid
in meestal erg
kleine winkeltjes, die niet berekend zijn om zoveel mensen ineens binnen te
halen.
Kortom: Een
heerlijke, gezellige avond op de soek! Met als afsluiting een borrel op het
dakterras
van het hotel! En
daarna was het inmiddels alweer hoog tijd (ongeveer 00.30 uur) om te gaan
slapen na zo’n enorm
lange dag!
Op de soek
Dag 8: Afscheid nemen, al is het voor kort, valt altijd
zwaar
Na het gezamenlijke
ontbijt verzamelden we ons weer in de gehuurde ruimte onderin het hotel,
waar de koffie en
thee al klaar stond. Deze ochtend besteedden we aan uitwisseling, afstemming
en evaluatie. Het
was een ontroerende ochtend waarbij diepe uitwisselingen met elkaar ontstonden.
Ieder is deze week
geraakt in persoonlijke groeithema’s, maar ook als groep waren daar duidelijke
groeithema’s. het
werd heel helder via de vele inzichten die ieder had mogen ontvangen.
Ook voor de tempels
en heilige plaatsen die we hadden bezocht deze week hebben een prachtig
en krachtig
Lichtsteentje bij mogen dragen. De lijnen van Eenheid en hartverbinding mochten
we doortrekken door
ons aanwezig ZIJN. Door onze individuele Zijns thema’s, alsook door de
Eenheid in
Verbondenheid met elkaar.
Er heerste deze dag
tegelijkertijd Vreugde over alle ervaringen deze week als verdriet, omdat
dit de laatste
momenten samen als groep op Egyptische bodem inhield.
De rest van de
ochtend werd ingevuld met inpakken om daarna met z’n allen nog naar een
winkeltje te gaan,
waar mensen nog het een en ander wilden meenemen.
Uiteindelijk was daar
om 14 uur de bus, die de transfer naar het vliegveld verzorgde en was
de tijd van afscheid
nemen gekomen. Arjen en ik bleven immers achter, omdat we nog een
week langer in
Egypte zouden verblijven.
Een week later…. De dag dat ook wij terug kwamen op
Nederlandse bodem
Waren we tegelijkertijd zowel verbaasd als verheugd te merken dat
iedereen van de groep
vrijwel dagelijks nog steeds contact onderhield met elkaar. Via email,
telefoon, sms. Wij hadden
ook de week in Egypte nog de nodige leuke sms-jes ontvangen. Maar dat
de band zo hecht was,
was wel heel prachtig om te zien.
Toen de postbode
langs kwam, werd onze vreugde (en onze lachspieren) nog meer gekieteld,
want we ontvingen
een prachtige kaart van de hele groep met daarin alle ‘leuzen’ , gekke teksten
en kenmerkende
opmerkingen van de hele week Egypte die we samen beleefd hadden.
De lachspieren
kregen het zwaar te verduren. Dit was zo humoristisch, maar bovenal zo enorm
hartverwarmend!
We weten uit
ervaring dat het tijd nodig heeft om echt in Nederland terug te komen, dat
ervaren
we keer op keer. Het
kost tijd alle indrukken een plek te geven, alle ervaringen te integreren.
Maar de manier hoe
jullie er daarin ook voor elkaar zijn blijven ZIJN is geweldig!
Dankwoord
Arjen en ik willen dan
ook iedereen die deze ‘life changing’ Reis met ons heeft willen delen vanuit
ons hart bedanken!
Zonder jullie was
het nooit geweest wat het was: Werkelijk een Reis om nooit te vergeten!
We hebben genoten,
gedeeld, gegeven, ontvangen, de Eenheid en hartverbinding waren
ontroerend. De
vreugde, de humor, de healingen intens!
Eigenlijk zijn er al
zoveel woorden over gesproken, en feitelijk zegt ons stille samen ZIJN
nog zoveel meer!
We gaan elkaar in elk
geval gauw weer ontmoeten! De barbecue reünie zal niet lang uit blijven!
En wij kijken er al
naar uit ieder van jullie weer persoonlijk te kunnen omarmen!
Stralende
hartegroet, in het Licht van de Egyptische Energie,
Willemien Timmer
De Lichtwerkers Egypte groep!
En uw Apofyliet Reisleiding:Arjen &
Willemien
© Willemien Timmer
maart 2008
Epiloog:
Stukje Gechannelde informatie en doorgevingen vooraf aan
de reis
Meestergetallen
die belangrijke sleutels zouden vormen tijdens deze Egypte Lichtwerk Reis:
28 februari t/m 6 maart 2008:
Aantal deelnemers: 9
Totaal aantal
personen: 11
9 = getal van vervulling. Vuur, Zon, Intuïtie. Goddelijke krachten, inzet voor universeel doel. De 9
is ook een Heilig Inwijdingsgetal.
De 9 is de
Realisatie van het zelf. Het kleinere beperktere zelf dat de balans met
het andere of Hogere Zelf
min of meer onbewust al had ervaren, begrijpt dat de cyclus zich
aan het voltooien is en dat het tijd is om
weer terug te keren naar huis.
Een 9, staat ook voor
het 9-de chakra: de zielenster (1-ste chakra boven je hoofd).
Het chakra dat bij dit getal ook van belang is, is het voorhoofdschakra
of 'derde oog'. Dus inzicht
krijgen in het Zelf om tot Zelf Realisatie of Vervulling te komen.
De
9 is de voltooiing, de laatste stap naar een nieuwe fase.
11 = Het nieuwe
geboren laten worden en verankeren.
De 11:11 vormt de brug
van dualiteit naar eenheid.
De 11 staat ook voor: passende verlichting (appropriate
enlightenment). Het gaat om een verlichting die in
het bijzonder ergens bij past of op een geschikt moment komt.
het getal van het
spirituele inzicht en de intuïtie.
De
11 is een Meestergetal wat te maken heeft met de Heilige Lichtcoderingen, de
energie van deze
tijd
(dit jaar) en getal van Vernieuwing. Ook de 11:11 frequentie van het Christus
Bewustzijn
(Heilig
Huwelijk) resoneert hiermee.
Wanneer je 9 en 11 samenbrengt, zoals in 9:11, krijg je de
vervulling van passende verlichting.
Belangrijke data binnen de reis van 28 februari t/m 6 maart 2008:
29-2-2008= 11-2-1 =
11 + 2 + 1 = 11-3 poort (Schrikkeldag)
3-3-2008= 3-3 poort
De 3 is de Creatie, het product van de
energie-uitwisseling tussen de 1 en de 2, tussen het mannelijke en het
vrouwelijke. Tevens verbindt hij hun energieën zoals een kind de
relatie tussen zijn of haar vader en moeder
bekrachtigt. Eigenschappen die hiermee worden geassocieerd zijn
inspiratie, groei en vruchtbaarheid. Kijken
we naar de symboliek dan zien we een cirkel die is opengeklapt als
een ei dat is opengebroken en waaruit
nieuw leven is voortgekomen.
Gepland staat voor 29-2-2008: De 11-3 Poort
Karnak Tempel met vele
Initiatie plekken/tempels.
Nieuwe energieën ophalen die de brug zullen vormen naar de Eenheid
in je Zelf. Initiaties om nieuwe
Lichtcoderingen en kwaliteiten te her-inneren en activeren ten
behoeve van je eigen Ascensie.
Her-innering
van je eigen Kosmische Waarheid en Wijsheid.
Geboorte
en verankeren van nieuwe Kracht, Her-innering en Bewustzijn, welke steeds meer
zal leiden tot de
3-energie
van Creatie, nieuwe Vormgeving en vorming van een verbindingsbrug tussen
Goddelijk mannelijk
en
vrouwelijk in je Zelf.
Gepland
staat voor 3-3-2008: De 3:3 Poort
Deir al Shelwit, welke
sterk inwerkt op het 2-de chakra gebied. Hier zullen we dus onze energetische
baarmoeder (Scheppingskracht) mogen helen en versterken, en het
mannelijke en vrouwelijke integreren
opdat de Gouden Horus geboren kan worden. (De versmelting van de
getallen 1 en 2, zie hier boven). Een
stap dichter bij de verlichting door versmelting en integratie van
het mannelijke/vrouwelijke!
Hierbij ook zal het Vrouwelijk Christus Symbool steeds meer
geïntegreerd kunnen worden en je op je Pad
gaan leiden naar volledige integratie van eerst de 11:11 codes
(Het Heilig Huwelijk: versmelting Goddelijke
mannelijk en Goddelijke Vrouwelijke energie) en uiteindelijk naar
de 13:13 codes (volledige Verlichting op
Multidimensionaal niveau).
© Willemien Timmer 5
februari 2008