|
Home: www.apofyliet.nl |
Home Dochter pagina: www.praktijk-apofyliet.nl |
||
Schotland reis
|
|||
Aardehealing reis Schotland
8 t/m 13 juli 2005
Hier onder volgt
het reisverslag van Elly. Een waardevolle aanvulling naast mijn eigen
reisverslag. Opnieuw veel leesplezier gewenst!
Aardehealingreis Schotland 2005
Bestaande uit
healingen op 2 kastelen en de omgeving hiervan.
De groep van 7: Cora, Willemien, Arjen, Esther,
Hubert, Joke en ik.
Het begon eigenlijk
al ruim een week voordat we met de groep van zeven aan het project zouden gaan
beginnen.
Ik was voor een
kort bezoek bij mijn zus Joke [die in Schotland woont] op bezoek.
Een wederzijdse
vriendin vroeg ons om wat te komen drinken in haar tijdelijke onderkomen
Glenborrodale Castle. Daar aangekomen voelden Joke en ik al meteen dat de
energie niet lekker aanvoelde. Dat hebben we Jenny verteld en hebben daar bij
gezegd dat er wel healing op gedaan kon worden. Vertelde haar meteen dat ik wel
een paar vriendinnen wist die wel wilden meehelpen. Nadat ze dit overlegd had
met haar vriend Donald [de eigenaar van het hele gebeuren], werden wij
uitgenodigd om dit te komen doen. Dus ’s avonds iedereen gebeld en gevraagd of
ze hiervoor in waren. Na veel overleg stemden iedereen hierin mee.
Ik terug naar
Nederland om thuis nog het een en ander te regelen.
Vrijdag 8 juli
begonnen we aan het avontuur. Jenny stond ons op Glasgow airport op te wachten
en nadat we de huurauto hadden ontvangen zijn we op weg gegaan naar het schiereiland
Ardnamurchan.
Esther en Hubert
reden met Jenny mee en bij mij in de auto zaten Cora, Willemien en Arjen. We
zaten gezellig te kletsen en op de achtergrond steeds piep, piep dat was
Willemien die foto’s aan het nemen was.
Ongeveer halverwege
de rit hebben we even een plas pauze ingelast en toen door naar Corran Ferry.
Daar aangekomen moesten we even wachten op het pontje. Toen die gearriveerd was
en we erop gereden waren keken we naar de overkant en wat sommige al dachten
bevestigde Cora met de woorden:”dat is een Ufo”. Dat was al heel bijzonder
natuurlijk.
We hebben toen onze
weg vervolgd richting Joke en toen we nog even hadden gestopt voor een plas
pauze in Strontian kwamen we bij Joke aan voor een lekkere versnapering. Toen
op weg naar het kasteel, waar we ook de nachten zouden doorbrengen.Eerst hebben
we de kamers bekeken en de indeling gemaakt. Esther en Hubert sliepen in
Macbeth, Willemien en Arjen in Flemming (allebei op de 1ste
verdieping). Cora en ik gingen naar de 2de verdieping en vonden daar
Adam [heel toepasselijk voor 2 vrijgezelle meiden]. Jenny en haar zoontje
sliepen op de 3de verdieping.
Daarna gauw naar
beneden voor het eten en een drankje. We hebben toen ook nog even de tuin
bekeken en een gezamenlijke afstemming gemaakt. Toen waren we wel aan wat
nachtrust toe.
De volgende morgen
om 8.30 uur stond het ontbijt al klaar [het eten verzorgde Jenny]. Toen we dit
hadden genuttigd zijn we naar de tuin gegaan om een afstemming te doen. Dit
hebben we gedaan bij een rotsblok net voor het kasteel. Daarna zijn we rond
gaan lopen en kwamen we bij de vijver en daar voelde het heel vreemd: alles was
stil, geen vogels, net als in een vacuüm. We zijn daar ieder afzonderlijk van
elkaar een healing gaan doen zowel met instralen als met tonen.
Terug bij het
kasteel heeft Jenny ons een rondleiding gegeven in het kasteel dat niet alleen
de mooie ingerichte kamers bevat maar ook de personeelskamers, deze waren
minder luxe. Aan het kasteel gebouwd staat ook nog een soort dependance daar
voelde de energie helemaal niet prettig, dus daar zijn we voor dat moment ook
niet lang gebleven.
Na de lunch zijn we
onverwachts naar Mingary Castle gegaan. Eigenlijk hadden we dat voor de
volgende dag willen houden, maar zoals altijd als je iets van plan bent loopt
het altijd anders. Toen we daar aan kwamen kregen we van Jenny de sleutel van
het Kasteel/Ruïne. Het hek ervoor konden we zo open maken zei ze. Dit bleek
niet het geval te zijn, dus eigenwijs als we waren zijn we er maar doorheen
geklommen. Heb dagenlang een behoorlijke blauwe plek op de achterkant van mijn
been gehad, maar een kniesoor die daarop let. Toen we erdoor heen waren kwam
Donald met de sleutel aan. In het kasteel zijn we bezig geweest met wierook en
energiespray deze had ik meegenomen en Arjen had stenen neer gelegd die ik bij
mijn vorige bezoek aan Schotland bij het plaatsje Fascedale had gevonden. We
kwamen op het idee om een lichtcirkel te maken en ik vroeg aan Donald en Jenny
of zij ook mee wilden doen. En dat deden ze, heel gaaf.
Na afloop zijn we
naar Donald zijn huis gelopen en hebben daar eerst wat gedronken en toen hebben
we zijn huis gezuiverd. Cora met wierook en ik met wijwater en de anderen deden
weer andere healingsmethoden toepassen. Op een gegeven moment stond ik in het
kantoor en Willemien kwam net langs, toen hebben we daar nog staan tonen. Nadat
wij klaar waren in het huis zijn we naar buiten gegaan. Daar troffen we de
anderen die daar dingen hadden gedaan en hebben het afgesloten met een
lichtcirkel.
Terug op
Glenborrodale Castle hebben we heerlijk genoten van het eten wat Jenny voor
gemaakt had. Na het eten hebben we Jenny’s kamer nog gezuiverd en hebben daar
ook een paar kristallen neer gezet. Daarna naar bed gegaan. Niet dat we meteen
gingen slapen maar toch lekker tutten en veel wierook en theelichtjes branden.
De volgende morgen
na het ontbijt weer naar de vijver gegaan en met de dag kon je voelen en zien
dat er meer energie in kwam. Ik had mijn skullies meegenomen en op een gegeven
moment nam ik de bergkristal skully, genaamd Isis, in mijn handen en mocht een
hele mooie healing met deze energie neerzetten. Dit zelfde mocht ook gedaan
worden met de roze quartz skully, genaamd Lady Diana, en daar werd tevens een
hartverbinding meegemaakt. Daarna mocht de vijver ook nog verbonden worden met
Atlantis. Toen we bij de vijver vandaan liepen kwam er een mooie libel op de
poot van mijn bril zitten als een soort van “Dank je wel”. Dat was heel
bijzonder. Er is ook veel hulp geweest uit zowel de lichtwereld als wel de
kristallen/ en natuurwereld zij hebben hun hulp graag gegeven. Er zijn ook
diverse kristallen in het water achter gebleven om nog verder de energie te
verhogen.
We zijn toen naar
een hele bijzondere cederboom gegaan een eindje verderop in de tuin. Arjen had
doorgekregen dat bij deze boom een healing gedaan moest worden. Ieder op zijn
eigen manier. Ik kreeg het gevoel dat ik tussen de stammen in het hart van de
boom moest gaan staan. Terwijl ik mezelf afstemde op de boom kwam er een
oergeluid in me op die ik niet in kon houden. Er kwam echt van alles uit. Op
een gegeven moment voelde ik een hand in mijn nek, die bleek van Cora te zijn,
om me wel in het hier en nu te houden. Nu had ik mezelf wel onder controle,
maar tijdens een andere reis kon ik niet loskomen van een boom, daar heeft Cora
me toen mee geholpen. Toen dat allemaal goed aanvoelde zijn we eerst gaan
lunchen. ‘s Middags zijn we de ingesloten tuin met greenhouse gaan zuiveren.
Vooraf eerst weer de eenheidsverbinding gemaakt. In overleg werd er in het
midden van die tuin een vortex geopend door ons, uiteraard met behulp van de
lichtmeesters en anderen die met ons meededen. Toen is ieder weer op zijn eigen
wijze bezig geweest. Na afloop waren Cora en ik nog alleen in de tuin over en
hebben we nog een programma op de vortex mogen zetten.
We hebben toen met
z’n allen de kamers gezuiverd. We
gebruikte hiervoor de wierook, zout en wijwater dat Cora had meegenomen en de
klankschalen en andere muziek instrumenten die Joke had meegenomen. Daarna zijn
we ons gaan voorbereiden op een heerlijk diner.
Toen Cora en ik bezig waren ons gereed te maken voor de avond
werd er op de deur geklopt. Willemien en Arjen kwamen even wat met ons delen.
Ze hadden vanaf het begin al iets op hun kamer gevoeld. Willemien
had de 1ste avond al
gevoeld/gezien dat er een “meisje” in hun kamer was en haar gevraagd de
volgende dag terug te komen. Zo gezegd zo gedaan. Het meisje vertelde dat ze
misbruikt was en zich zelf had opgehangen in de kast. Willemien, Arjen, Esther
en Hubert hebben haar naar het licht geholpen. Toen hun dat verhaal aan ons
vertelde had ik het gevoel: “ er is meer” en Cora zei: “en die man dan?” Daar
was nog niet echt over nagedacht. Enfin, ze gaan nog even naar hun kamer en we
zouden elkaar op de trap tegenkomen. Met dat wij naar beneden gaan staat
Willemien al voor ons met een hevig geschrokken Arjen, hij had “de man’s hete
adem gevoeld”.
We spraken af om na het diner er naar te gaan kijken. Maar toen
we in de lounge kwamen en een drankje hadden gekregen van Donald kwam er een andere wending aan ons plan. Het
verhaal had de ronde al gedaan. Verschillende schoten in een persoonlijk stuk
en werden er al meteen maatregelen genomen, wat de gezellige avond niet ten
goede kwam, maar zoals ik al in het begin had gemeld: niets gaat zo je het hebt
gepland!
Na het eten zijn Esther, Hubert en Joke de kristallen, die ze in
de afgesloten tuin hadden gebruikt, gaan halen en zijn naar de kamer van Arjen
en Willemien gegaan. Willemien is beneden gebleven bij Donald, Jenny en Peter.
Cora en ik waren eerst even naar onze kamer gegaan om wierook, zout en wijwater
te pakken. Toen we bij de betreffende kamer kwamen stonden Esther, Hubert en
Joke nog op de gang, Arjen was met ons meegelopen. We zijn toen de kamer
ingegaan en ieder heeft zijn eigen ding gedaan. Arjen ging al vrij snel weg.
Joke volgde daarna, en vlak daarop gingen Esther en Hubert ook uit de kamer.
Cora en ik hebben de boel toen verder gezuiverd.
Na nog even wat gedronken te hebben beneden zijn we vrij laat
naar bed gegaan.
De volgende morgen hadden Willemien, Arjen, Cora en ik een vroeg
ontbijt om de ferry van 8.00 uur te halen van Kilchoan naar Tobermory op het
eiland Mull. We hebben als eerste de standing stones bezocht net boven Dervaig.
De energie die daarvan uitging was heel bijzonder, we zijn nog een stukje het
bos ingelopen en zijn blijven staan bij een paar half ontwortelde bomen. De
volgende keer gaan we beslist weer hiernaar toe om goed in te voelen.
Van daar zijn we naar het Kerkje in Dervaig gegaan. Te weten
Kilmore Church hier zijn verschillende glas in lood ramen maar er is er 1 en
die is wel heel bijzonder. Deze heeft de afbeelding van Jezus en Maria Magdalena
en hier is te zien of dat ze net een kind heft gekregen of in verwachting is.
Ze hebben in ieder geval een kind gekregen op het eiland Iona vlak naast het
eiland Mull.
Van daar zijn we doorgereden naar Calcary en hebben daar koffie
gedronken. Er is daar ook een hele bijzondere natuurtuin met een hele mooie
elfenenergie. Daar zijn we helaas niet in geweest want we werden naar een
andere plek getrokken namelijk de standing stones bij Glengorm. We hebben ze
helaas niet gevonden, maar weten nu wel waar ze staan.
We moesten snel weer terug naar Tobermory om de ferry te halen
terug naar Kilchoan. Daar aangekomen stonden Esther, Hubert en Joke ons al op
te wachten, zij waren naar Sanna bay geweest, een heel mooi strand voorbij
Kilchoan. We zijn toen met z’n allen terug gegaan naar Glenborrodale. Wij zijn
nog even gestopt bij Camas na Gael, een hele mooie baai waar o.a. standing
stones staan en een oud Keltisch Kruis.
Toen we ons bij de anderen hadden gevoegd hebben we de stoute
schoenen aan gedaan om de personeelskamers en gangen schoon te gaan maken. Maar
eerst hebben we op het grasveld voor het kasteel een grote vortex mogen
plaatsen. Deze mocht dienen als een soort stofzuiger die alle vervelende
energieën in zich op zou nemen en transformeren. Joke is daarna naar huis
gegaan omdat het anders te laat zou worden. We zouden namelijk bij haar gaan
eten. Donald en Jenny zouden dan ook komen. Hubert ging ook niet mee want die
was door zijn rug gegaan.
Dus met z’n vijven gingen we op pad. Weer met klankschalen, zout,
wierook en wijwater. We waren blij dat de klus geklaard was. Na dat we even
heel snel een douche hadden genomen gingen we op weg naar het huis van Joke en Peter.
Daar aangekomen werden we hartelijk onthaald door Peter en Andrew, hun zoon,
Joke kwam even later. We hebben een gezellige avond gehad en lekker gegeten.
Arjen die als onze zegsman fungeerde heeft het een en ander uitgelegd aan Jenny
en Donald. Al met al was het weer laat geworden. De volgende morgen moesten we
weer vroeg op om naar het vliegveld van Glasgow te gaan voor de terugreis. We
lagen nog in bed en op een gegeven moment werd ik wakker gemaakt door Cora, zij
schudde heel erg aan mijn arm. Het duurde een tijdje voor ze me wakker kreeg.
Ik voelde dat ik haar aan keek, maar ik keek niet bewust. Zij zei naderhand
tegen mij dat ik er heel anders uit zag. Ik zag eruit als een oude Viking met
een norse blik. Ze voelde dat dit niet goed was en is me blijven observeren. Op
een gegeven moment heb ik me ook nog omgedraaid en toen langzaam weer in mezelf
gekomen. Het voelde heel raar, maar het kan ook maar zo gebeuren. Ik blijf nu
ook beter mijn aura beschermen. Ik droeg al een speciaal buideltje op mijn rug.
Deze had ik van Cora gekregen, maar blijf me wel heel bewust van energieën die
rond dwarrelen.
Het ontbijt verliep al een beetje gehaast, maar konden toch op
tijd vertrekken. Jenny bracht Esther en Hubert naar Joke die ons weg zou
brengen naar het vliegveld. Andrew ging ook mee en daarvandaan door naar Dundee
om zijn auto op te halen. De eerste
stop hebben gemaakt bij Crafts and Things, een paar leuke cadeautjes gekocht en
koffie gedronken en de tweede stop hebben we weer gedaan bij Drover’s Inn waar
we op de heenweg ook hadden gezeten. Aangekomen bij het vliegveld de auto
afgeleverd en koffers ingecheckt. Na het nuttigen van een hamburger zijn Joke
en Andrew weg gegaan nadat we natuurlijk hadden geknuffeld.
De reis naar Schiphol verliep verder voorspoedig en daar aan
gekomen zijn Esther en Hubert meteen door gegaan naar hun auto en naar huis.
Voor ons vieren viel het afscheid nemen wat zwaarder. We hebben eerst nog wat
gedronken en toen is Cora met de trein naar Dordrecht gegaan en wij met de auto
eerst naar Blokzijl om mij af te zetten en toen zijn Arjen en Willemien ook
naar huis gegaan.
Sommige van ons hebben toch wel een aantal dagen nodig gehad om
weer helemaal hier te komen. Het was heel heftig, maar ook heel mooi dat we dit
hebben mogen doen.
Misschien tot een volgende keer????????
Ik wil een ieder die mee geholpen heeft op afstand of op een
andere manier heel erg bedanken en hoor graag jullie reacties.
In liefde en licht, Elly
Foto’s op deze pagina: © Willemien Timmer, juli 2005